คืนวันศุกร์ที่ ๑๑ ธันวาคม ๒๕๕๒ ที่ผ่านมา ผู้เขียนได้มีโอกาสเดินทางไปชมการแสดงดนตรีที่หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นการแสดงดนตรีของนิสิต สาขาวิชาดนตรีศึกษา ภาควิชาศิลปะ ดนตรีและนาฏศิลป์ศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การแสดงครุศาสตร์คอนเสิร์ตจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี แต่ละปีมีการบรรเลงดนตรีและการแสดงในลักษณะต่างๆ ที่น่าสนใจ และในทุกๆ ครั้งผู้เขียนจะติดตามและคอยชมว่า ในการแสดงของปีนั้นๆ จะนำเสนอดนตรีในรูปแบบที่แปลกออกไปจากปีที่ผ่านมาอย่างไรบ้าง เช่น การประพันธ์บทเพลงและเนื้อร้องใหม่ของนิสิต การจัดบรรยากาศและสีสันของงาน รูปแบบวงดนตรีที่นำเสนอ และศักยภาพของนักดนตรี? เป็นต้น ซึ่งผลงานที่นำเสนอความคิดในแต่ละครั้งย่อมแสดงถึง ?กึ๋น? ของคณะผู้จัดทำในแต่ละปีอีกด้วย
สำหรับครุศาสตร์คอนเสิร์ตในครั้งนี้ จัดขึ้นเป็นครั้งที่ ๓๐ ใช้ชื่อว่า ?ศรีศตพรรษ์ ศาสตราจารย์ท่านผู้หญิงพูนทรัพย์ นพวงศ์ ณ อยุธยา? คอนเสิร์ตครั้งนี้เป็นอีกครั้งที่มีความสำคัญยิ่ง เพราะเป็นการฉลองวาระครบรอบ ๙๙ ปี ศาสตราจารย์ท่านผู้หญิงพูนทรัพย์ นพวงศ์ ณ อยุธยา ผู้ก่อตั้งและผู้ดำรงตำแหน่งคณบดีคนแรกของคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การแสดงแบ่งออกเป็น ๒ ช่วง คือ ช่วงแรกเป็นการแสดงของวงดนตรีไทย นำเสนอ ๓ รายการ คือ ๑. รำอวยพรครุสดุดีสตรีพรรษ บรรเลงด้วยวงปี่พาทย์ไม้แข็งวงใหญ่ วงมโหรี และรำอวยพร ๒. เพลงทยอยนอก ๓ ชั้น บรรเลงด้วยวงเครื่องสาย และ ๔. เพลงต่อยรูป ๓ ชั้น ออกเดี่ยว และช่วงที่สองเป็นการแสดงของวงดนตรีสากล นำเสนอ ๕ รายการ คือ ๑. William Tell Overture ๒. Nocturne? ๓. ตรีลีลา ๔. Coronation Anthems ?Let Thy Hand Be Strengthened? และ ๕. GR Selection
ความสามารถของนักดนตรีทุกคนที่ร่วมบรรเลงคอนเสิร์ตในครั้งนี้ ถึงแม้ว่าจะอยู่ในสถานะภาพการเป็นนิสิต แต่ศักยภาพและฝีมือที่ได้แสดงออกมาถือได้ว่าเข้าขั้นมืออาชีพทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นการบรรเลงในเพลงหมู่หรือการบรรเลงเพลงเดี่ยว และความรู้ความสามารถในการปรับวงของผู้ควบคุมวงก็ทำได้ดีเช่นเดียวกัน
โดยเฉพาะฝีมือการเดี่ยวระนาดเอก ๒ รางในเพลงต่อยรูป ๓ ชั้น ผู้บรรเลงสามารถทำได้อย่างดีเยี่ยม ทั้งกำลังการบรรเลงที่ไหวถึงแนว และยังเดี่ยวระนาดเอก ๒ รางได้อย่างแม่นลูกด้วยเทคนิคที่ซับซ้อน ทำเอาสะกดผู้ชมในหอประชุมให้ต้องคอยลุ้นว่า เดี๋ยวระนาดจะขยี้เมื่อไหร่ เดี๋ยวจะรัวตรงไหนบ้าง จะออกลีลาการเดี่ยวอย่างไรบ้าง และเสียงปรบมือของผู้ชมก็ดังท่วมท้นขึ้นทันทีเมื่อการบรรเลงเดี่ยวจบลง
สิ่งที่เห็นแล้วประทับใจอีกอย่างหนึ่ง นอกจากพลังในการเดี่ยวระนาดเอกแล้ว กิริยาของนักดนตรีคนนี้ดูท่าทางสบายๆ และมีรอยยิ้มมอบให้แก่ผู้ชมบ้างเมื่อบรรเลงจบ ทำให้ผู้ชมที่นั่งฟังอยู่ในหอประชุมรู้สึกผ่อนคลายตาม ถือว่าเป็นข้อดีและสร้างเสน่ห์ให้กับตัวนักดนตรีด้วย
แต่สิ่งที่บั่นทอนความสุขของการชมดนตรีของผู้เขียนอย่างมากในครั้งนี้ คือ เรื่องคุณภาพเสียงที่ออกมากับเสียงรบกวนจากผู้ชมข้างเคียง การบรรเลงของวงดนตรีในบางรายการ ผู้จัดไม่ได้นำไมโครโฟนมาวางที่เครื่องดนตรีที่มีเสียงเบา? อย่างเช่นซอชนิดต่างๆ และขลุ่ย ทำให้ความสมบูรณ์ของเสียงดนตรีบางชิ้นที่ผู้ชมสมควรจะได้รับอย่างเต็มที่กลับลดน้อยลง ตัวอย่างเช่น เสียงซอสามสายและเสียงขลุ่ยในเพลงทยอยนอก ๓? ชั้น และเสียงเดี่ยวฆ้องวงใหญ่ในเพลงต่อยรูป ที่ได้ยินไม่ค่อยชัดเจนนัก เป็นต้น ประกอบกับเสียงพูดคุยและเสียงรบกวนอื่นๆ จากผู้ชมหลายๆ ท่าน ที่ไม่ให้เกียรติต่อนักดนตรีและนักแสดงบนเวที ไม่เกรงใจผู้ฟังข้างเคียงที่ร่วมนั่งฟังการบรรเลงอยู่ในหอประชุม ทำให้การฟังดนตรีในครั้งนี้เสียอรรถรสไปอย่างน่าเสียดาย
ผู้เขียนได้ตั้งข้อสังเกตอีกอย่างหนึ่งในการแสดงครุศาสตร์คอนเสิร์ตทุกครั้ง คือ เมื่อการแสดงในช่วงแรกจบลง (การแสดงของดนตรีไทย) และจะเป็นช่วงเวลาพักครึ่งต่อจากนั้น ผู้ชมกว่าครึ่งจะเดินทางกลับกันเป็นส่วนมาก มีผู้เข้าชมในช่วงครึ่งหลังที่เป็นรายการแสดงของดนตรีสากลลดลงอย่างเห็นได้ชัด และเป็นอย่างนี้เกือบทุกปี มีบางปีที่จัดลำดับการแสดงดนตรีไทยสลับกับดนตรีสากลจนท้ายรายการ ก็เป็นวิธีทางหนึ่งที่สามารถดึงผู้ชมให้อยู่ร่วมจนจบคอนเสิร์ตได้
ดูท่าว่าปัญหานี้ก็เคยเกิดกับการประกวดดนตรีและการแสดงดนตรีในเวทีต่างๆ เช่นกัน พอจบการบรรเลงของบุตรหลานของตนเอง หรือวงดนตรีที่พรรคพวกของตนบรรเลงจบ ก็จะยกขบวนกลับกันเป็นส่วนมาก ทำให้บรรยากาศตอนท้ายของงาน ?กร่อย? ลงเรื่อยๆ นักดนตรีที่บรรเลงเป็นรายการต่อไปเมื่อเห็นคนดูลดน้อยลง แน่น้อยกำลังใจในการบรรเลงย่อมต้องลดตามลงเป็นธรรมดา
แต่อย่างไรก็ตาม ต้องขอชมเชยคณะทำงานทุกท่านที่สามารถประชาสัมพันธ์ให้มีผู้เข้าร่วมชมเต็มหอประชุมอย่างในครั้งนี้ และการประสานงานของนักดนตรีกับผู้จัดเวทีในแต่ละรายการก็ทำได้ดีเช่นกัน ?? ?ผู้เขียนขอเชิญชวนผู้อ่านทุกท่านติดตามการแสดงผลงานในครั้งต่อๆ ไป เพื่อเป็นการให้กำลังใจและสนับสนุนการแสดงดีๆ อย่างนี้ให้คงอยู่ต่อไป







ฝีมือการถ่ายรูปของคุณ xxa พัฒนาขึ้นมากเลยนะครับ รูปสวย มีเรื่องราวดี
ขอบคุณนะครับที่นำรูปภาพสวยงามมาลงไว้ แต่ว่ามีภาพของปีที่แล้วไหมเอ่ย อยากได้จัง เพราะภาพที่ถ่ายสวยมาก ๆ ถ้ามียังไงก็รบกวนส่งมาให้ผมบ้างนะ ส่งมาที่เมลล์ผมก็ได้ ขอบคุณครับ
อ้อ ลืมให้เมลล์ kung_bio@hotmail.com ขอบคุณนะครับ ยังไงก็ขอให้ฝีมือการถ่ายถาพสวยยิ่ง ๆ ขึ้นไปนะครับ
ปีที่แล้วไม่ได้ไปน่ะครับ ต้องลองขอผู้จัดงานดูครับ
รายงานได้ใจความ ภาพประกอบได้บรรยากาศ
ขอบคุณที่นำมาฝาก ไม่ได้ไปเหมือนได้ไป
เคยไปฟังดนตรีไทยที่ศาลายา งานแสดงของนักเรียน ไม่มีเสียงรบกวนใดๆ
เรายังชมกับเพื่อนที่ไปด้วย ทราบว่าเป็นมารยาทที่สอนกันไว้ ณ วิทยาลัยแห่งนั้น
ดูจากภาพถ่ายแล้วรู้สึกอย่างไปร่วมงาน
ภาพสวยดี
เลิศ ………. อยากดูทยอยนอก ไหวป่าวอ่ะ
ฝากไว้นิดนึงครับ คนที่กำลังเรียนที่จุฬา เรียก นิสิตครับ ไม่ได้เรียกนักศึกษา คำว่านิสิตมีเรียกอยู่ไม่กี่ที่ เช่น นิสิตจุฬา นิสิตเกษตรฯ ดังที่เราจะไม่ได้ยินใครพูดว่า นักศึกษาจุฬา นักศึกษาเกษตร ยกเว้นจะไม่ทราบเท่านั้นเองครับ
รูปดี เรื่องเล่าดี ไม่ได้ไปมาแต่ก็พอเดาอารมณ์ออกว่าประมาณไหน ขอบคุณที่มาลงให้ชมและอ่านครับ
ขอบคุณคุณณพครับที่กรุณาทักท้วง
เเละขออภัยผู้อ่านทุกท่านในความผิดพลาดด้วยครับ
รูปสวยมาก ไม่ได้ไป แต่แค่มาอ่านก็มีความรู้สึกเหมือนได้ไปดูเอง ขอบคุณๆๆ
เขียนได้สมกับเป็นเจ้าหน้าที่พิสูจน์อักษรเลยนะจ๊ะ ^^
รูปสวยดี
มีโอกาสอยากไปบ้างจัง
ออๆๆใช่แล้ว ผู้ที่เรียนจุฬา เค้าใช้คำว่านิสิต แล้วก็มีเกษตร อย่างที่พี่คนข้างบนเค้าบอก
แล้วที่ทราบมาก็มีอีกที่หนึ่งก้อคือมศว.นะจ๊ะ ที่มาถ้าจำไม่ผิดก็น่าจะมีที่มาของชื่่อเรียกจากที่ตั้งแต่สมัยเก่าก่อนมหาวิทยาลัยเหล่านี้จะมีหอพักอยู่ข้างในาวิทยาลัยจ๊ะ จึงเรียกนักศึกษาในสถาบันการศึกษาเหล่านี้ว่านิสิต
ปล.ไม่ค่อยมีความรู้เรื่องดนตรีเท่าไหร่นะคะ แหะๆๆ แต่อ่านดูแล้วได้บรรยากาศดีนะ โอกาศหน้าอย่าลืมเขียนมาฝากกันอีกนะคะ
เรื่องมารยาทในการฟังดนตรี เข้าใจว่าน่าจะมีการบอกกล่าวหรือสั่งสอนกันทุกที่แหละคับ เรื่องมารยาทที่วิทยาลัยอาจจะสอนมาดีกว่า เพราะว่าเราเป็นวิทยาลัยดนตรี ต้องเน้นนน ต้องย้ำ ต้องทำเป็นนิสัย เรื่องเสียงดังในหอประชุมนั้น มีคนมาชี้แจงแล้วในนามของคุณสุรพงษ์ บ้านไกรทอง ในเว็ปไทยคิด ผมคิดว่าลองเข้าไปอ่านดูกันนะคับ เผื่อมีไอเดียใหม่และข้อครหาต่างๆอาจยุติลงได้
ขอบคุณที่แก้ไขครับ…
ทำไมบางที่ใช้นิสิต บางที่ใช้นักศึกษาอ่ะครับ
แล้วมันต่างกันยังไงอ่ะครับ
สวาสดีฮะรุ่นพี่จุฬา
ผม ครีม ปี 1 ฮะ
หวังว่าเราคงด้เจอกันนะฮะ
ตอบผมด้วยนะ
พุ่งนี้จะมาดูนะฮะ
บาย คร๊าฟ